Taalcursus Kroatisch
Met de taalcursus Kroatisch leert u de taal gebaseerd op het Latijnse schrift. Dit in tegenstelling tot de Servo-Kroatische mengeling die in het vroegere Joegoslavië als officiele taal bestond. Hoewel de Servische en de Kroatische taal erg op elkaar lijken, hebben ze toch elk hun eigen grammatica en uitspraak. In het onderstaande overzicht vindt u de thuisstudies Kroatisch die worden aangeboden.
Thuisstudie Kroatisch
Overzicht van aanbieders thuisstudie Kroatisch:
| Aanbieder | Prijs | Kwaliteit |
|---|---|---|
| NHA | v.a. € 199,- |  |
Meer informatie over de Kroatische taal
Het Servokroatisch (srpskohrvatski of hrvatskosrpski) is een taal uit de westelijke groep van de Zuid-Slavische talen. Het was de hoofdtaal van Servië, Kroatië, Bosnië en Herzegovina en Montenegro en wordt ook gesproken en verstaan in Macedonië en Slovenië. De taal wordt verder gesproken door Servische en Kroatische minderheden in Oostenrijk, Hongarije en Roemenië.
Ondanks de vrij kleine verschillen worden Bosnisch, Kroatisch en Servisch tegenwoordig om politieke redenen als verschillende talen gezien. In de taalwetenschap worden ze nog steeds als regionale varianten van het Servokroatisch beschouwd. De term "Servokroatisch" is controversieel en politiek beladen in de opvolgerstaten van Joegoslavië en bij de keuze van terminologie moet voorzichtigheid betracht worden. De dialecten die in Bosnië, Kroatië, Montenegro en Servië gesproken worden liggen wel zo dicht bij elkaar dat er van één taalsysteem gesproken kan worden, met "normale" dialectale verschillen. Het is echter onjuist Bosnisch, Kroatisch en Servisch dialecten te noemen, en wel om twee redenen:
Bosnisch, Kroatisch en Servisch, hoe weinig verschillend ook, functioneren als volwaardige literaire standaardtalen, met eigen spellingsregels, grammatica e.d., terwijl met de term "dialect" doorgaans niet-gestandaardiseerde taalvarianten worden aangeduid.
Er bestaat niet één Bosnisch, Kroatisch of Servisch dialect. Binnen het Servokroatische taalgebied bestaan er zeer veel verschillende dialecten, die bovendien niet altijd de nationale grenzen volgen.
In de praktijk komt het erop neer dat een Kroaat de Kroatische standaardtaal gebruikt in situaties die dat vereisen, ongeacht het dialect dat zij spreekt, en dat een Serviër zijn dialect "Servisch" zal noemen, ongeacht de aard ervan, en omgekeerd. In Bosnië is de situatie, gezien de etnische samenstelling van de bevolking, begrijpelijkerwijs nog ingewikkelder.
Hoewel men aan zowel woordgebruik als zinsbouw en uitspraak in veel gevallen direct zal opmerken of een taalgebruiker Servisch, Montenegrijns, Kroatisch of Bosnisch is, zijn zowel de standaardtalen als dialecten vrijwel volledig wederzijds verstaanbaar.
Bron: Wikipedia